Eergister was echt een leuke dag, we hebben een Nederlandse backpacker ontmoet, die heel aardig as (Woutor) Daarmee zijn we naar fathepurt Sikri gegaan, een klein spookdorp 1,5 uur van Agra vandaan.
Daar waren hele mooie paleizen e.d. wat echt heel gaaf was om te zien (ook weer paar mooie plaatjes geschoten...)
Gister ochtend wilden we heel voeg opstaan om de trein van 6.15 te halen die we hadden gereserveerd, alleen was het Radio controlles wekkertje spontaan weer op nederlandse tijd gesprongen, waardoor hij ons vrolijk 3.5 uur te laat wakker piepte. (en we dus veel te laat waren voor de trein). Toen zijn we maar naar het bus statin gegaan om met de bus naar Jaipur te komen. Dit ging allemaal prima, Alleen hing de locale bevolking constand kotsend en roggelend uit het raam. Marjolijn was een keer geraakt, maar gelukkig niet heel erg. We waren wel blij dat we als een van de eerste in de bus waren zodat we konden zitten.
Toen we een eindje op weg waren kwam ik er achter dat mijn Camera niet meer in mijn tas zat. Op dat moment wist ik eigenlijkl wel dat ik mijn dierbare plaatjes nooit meerterug zou zien, maar ik heb mezelf nog ongeveer 8 uurtjes kunnen troosten met de gedachte dat hij ergens onderop in mijn tas zat.
Maar op de hotelkamer (prima kamer met eigenbadkamer voor 1,80 e pp pn) moest ik toch echt de waarheid onder ogen zien.
Samen met de Hardnekkige verkoudheid, keelontsteking en buikkramp zou het toch echt een K-dag moeten zijn, maar het rare is dat ik het allemaal niet zo erg vindt. Het zal wel Karma zijn ofzo
(Al heb ik nog niet helemaal bedacht waar ik dit aan heb verdient...)